فرایند آگلومره زدائی (de-agglomeration) مواد نانو به کمک دستگاه های آسیاب شرکت سمات صنعت

استفاده از پودرهای مواد مختلف با ابعاد نانومتری به دلیل دارا بودن خواص منحصربه فرد و ایجاد جنبه های کاربردی نوین و متنوع، توجه زیادی را به خود جلب کرده است ، اکثر پودرهای نانومتری تمایل زیادی به تشکیل آگلومره از خود نشان میدهد و با توجه به اهمیت حذف آگلومره ها در فرایند های بعدی کار با مواد ، فرایند آگلومره زدائی از این ترکیب ها اهمیت ویژه ای دارد و تحقیقات بسیاری در زمینه ی فرایند آسیاب کاری  و اثر موثر آن بر آگلومره زدائی نانو پودرها انجام شده استُ

آگلومره شدن واژه ای است که توسط متخصصین پودرشناسی برای توصیف مجموعه ذراتی که در  پودرهای خشک و پودرهایی که در سوسپانسیون های مایع هستند استفاده شده است. به اجتماعی از ذراتی که به هم چسبیده شده اند آگلومره گفته می شود. ذرات اولیه در پودرها میتوانند در نتیجه هم جوشی،  پخت یا پیوندهای بین ذره ای و رشد (caking) به صورت اجتماعی از ذرات به یکدیگر بچسبند. آنها ممکن است در زمان بلوری شدن در محلول پایه ، در طول تصفیه شدن ، در طول خشک شدن ، در حین آسیاب شدن اولیه و یا در طول ذخیره سازی پودر توده ای نهایی ، با یکدیگر ترکیب شوند. بنابراین هر پودری شامل ترکیب پیچیده ای از ذرات اولیه ( یعنی ذرات مجزا ) و اجتماع ذرات به شکل آگلومره و تجمع (aggregate) است.

فرایند آگلومره زدائی مواد نانو به کمک دستگاه های آسیاب شرکت سمات صنعت

برای پودرها واژه ی آگلومره های نرم و آگلومره سخت بکار میرود ، آگلومره های نرم شکننده هستند و به راحتی پخش میشوند در حالی که آگلومره های سخت غیرشکننده و دانه دانه هستند و به راحتی پخش نمی شوند. اغلب پودرها شامل ترکیبی از اینها با نسبت های مختلف خواهند بود.

 آگلومره های نرم نمیتوانند (بطورکلی) بر خواص یک پودر توده ای تاثیر بگذارند چراکه تمایل دارند تا با فشارهای نسبتا ملایم در طول فرایند بشکنند در طول فرایند بشکنند. آگلومره های نرم ممکن است با چسبنده تر کردن پودر به روان تر شدن آن کمک کنند.

آگلومره های سخت در یک پودر می توانند مانند ذرات چند بلوری مجزا عمل کنند و تمایل دارند تا از ذرات اولیه بزرگتر شوند در نتیجه وجود آگلومره های سخت می تواند اثر عمیق و احتمالا برعکسی بر رفتار یک پودر داشته باشد (یعنی سرعت تجزیه را کم کند بر چرخش اثر بگذارد یا چسبندگی را کم کند) آگلومره های سخت بعید است که در طول فرایند انتقال یا ترکیب پودر پخش شوند و بنابراین لازم است وجود آنها را تشخیص داده شود و از هم باز شوند تا مطمئن شویم که در پودر توزیع اندازه ذرات کنترل شده ای داریم ، شکستن آگلومره های سخت می تواند با آسیاب کردن بدست آید . در برخی صنایع بخصوص صنعت رنگ و جوهر حضور آگلومره های سخت که اندازه ای بزرگ تر از مقدار مشخص دارند اثر بسیار مخربی دارد زیرا میتواند بر پایداری رنگ و ظاهر شدن لایه های رنگی خشک شده اثر بدی داشته باشند.

 همچنین در برخی صنایع دارویی زمانی که ذرات پودرهای دارویی ریز در تماس مستقیم با یکدیگر هستند می توانند هم جوشی کنند یا به هم بچسبند تا توده های بزرگتر (آگلومره) تشکیل دهند، آگلومره نرم به سادگی به ذرات بسیار کوچک تر تجزیه میشود و احتمالا حلالیت آنی را زیاد میکند، اما وجود آگلومره ی سخت در محصول دارویی ممکن است در نهایت مشخصه آن را در مقایسه با نمونه ی هم ارزش که فقط از آگلومره های نرم ساخته شده تغییر دهد. پس لازم است میزان تجزیه ذرات در طول فرمول بندی و بطور مثال قبل از پر کردن کپسول مشخص شود و باید بصورت مرحله مشخصه سازی ذره در نظر گرفته شود.

جهت انجام فرایند آگلومره زدائی وابسته به نوع مواد میتوان به کمک آسیاب جت میل یا بال میل (آسیاب گلوله ای) به توزیع یکنواخت ذرات نانومتری و حذف آگلومره های مواد آنها دست یافت.